وقتی کارل دایسروت در دهه ۱۹۹۰ در حال تحصیل برای پزشک شدن بود، دوره‌ای کارآموزی با بیماران روان‌پزشکی گذراند. این تجربه او را بر مسیری از کشفیات درباره نحوه عملکرد مغز قرار داد که در نهایت منجر به دریافت جایزه نوبل شد.
مغز متشکل از میلیاردها سلول شکننده، بسیار آسیب‌پذیر، شفاف و سریع‌العمل است. مطالعه چنین سیستمی بسیار چالش‌برانگیز است و البته این عضو در داخل جمجمه پنهان شده و کارهای بسیار پیچیده‌ای انجام می‌دهد... من عمق این چالش را بسیار تحسین کردم.
دایسروت که امروزه استاد دانشکده‌های پزشکی و مهندسی در دانشگاه استنفورد آمریکا است، در گفتگو با پادکست The Conversation Weekly درباره تحقیقات خود و تجربه دریافت مشترک جایزه نوبل ۲۰۲۶ فیزیولوژی یا پزشکی با دو دانشمند آلمانی، پیتر هیگمان و جورج ناگل صحبت کرد.
مشارکت دایسروت در پیشگامی حوزه اپتوژنتیک (optogenetics) بود؛ توانایی کنترل سلول‌های عصبی با نور برای بررسی اینکه چگونه فعالیت آن‌ها احساسات و رفتار ما را شکل می‌دهد. برای این کار، او از ژنی取自 یک جلبک تک‌سلولی برکه‌ای استفاده کرد که توسط هیگمان و ناگل کشف شده بود.
ما توانستیم سلول‌هایی را پیدا کنیم که در گرسنگی و تشنگی، یعنی غرایز اساسی بقا، نقش داشتند. ما توانستیم سلول‌ها و مسیرهای کنترل‌کننده پرخاشگری، دفاع‌طلبی و والدگری، مراقبت از فرزندان... تمام جنبه‌های مختلف اضطراب... حافظه و انگیزه را شناسایی کنیم. کاربرد عمومی این روش در سال‌های بعد مشخص شد.
گفتگوی دایسروت درباره سفر پژوهشی‌اش و امیدهایش برای آینده تحقیقات اپتوژنتیک را در پادکست The Conversation Weekly بشنوید.
بیانیه افشا
کارل دایسروت از مؤسسه ملی سلامت (NIH) و مؤسسه پزشکی هوارد هیوز بودجه دریافت کرده است. او بنیان‌گذار شرکت MapLight Therapeutics، یک شرکت بیوفارماسوتیکال بود.
شناسنامه
این قسمت از The Conversation Weekly توسط جما ور، گریس جنینگز-ادکوئیست و ایزابلا پودوینسکی نوشته و تولید شده است. میکسینگ توسط لوید بارrett و موسیقی تم توسط نیتا سارل انجام شده است.
کلیپ خبری در این قسمت از جایزه نوبل است.
The Conversation Weekly را از طریق هر یک از اپلیکیشن‌های ذکر شده در بالا گوش دهید، مستقیماً از طریق فید RSS ما دانلود کنید یا راه‌های دیگر گوش دادن را اینجا بیابید. متن کامل این قسمت از طریق اپلیکیشن‌های Apple Podcasts یا Spotify در دسترس است.