دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، هنگامی که پیشنهاد کرد بارش موشک‌های ایرانی بر دو شهر بزرگ کالیفرنیا می‌تواند «بهای ناچیزی برای حفظ امنیت جهان» باشد، جنجالی بزرگ به پا کرد؛ اما کارشناسان می‌گویند ایران سلاح‌های مورد نیاز برای انجام حملات دوربرد و ویرانگر به لس‌آنجلس و سن دیگو را در اختیار ندارد.
«بگذارید لس‌آنجلس را نابود کنند، بگذارید سن دیگو را نابود کنند»، ترامپ روز دوشنبه در جمع مردم نبراسکا گفت.
در حالی که مقامات کالیفرنیایی با شدت واکنش نشان دادند، کاخ سفید بعداً اعلام کرد که ترامپ «به وضوح بیان می‌کرد که اگر جلوی ایران هسته‌ای گرفته نمی‌شد، شهرهای آمریکا تهدید می‌شدند». این اشاره به استدلال دولت آمریکا برای حملات کوتاه‌مدت به ایران در سال گذشته و آغاز جنگ هفت‌ماهه علیه تهران در ماه فوریه دارد.
سم لِر، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات سیاست خارجی (FPRI)، به نیوزویک گفت: «ایران در حال حاضر موشکی با برد کافی برای رسیدن به خاک اصلی ایالات متحده ندارد.»
تحلیلگران می‌گویند حمله موشکی ناموفق ایران به دیگو گارسیا، جزیره‌ای در اقیانوس هند مرکزی که پایگاه نظامی مشترک ایالات متحده و انگلستان را میزبانی می‌کند، در ماه مارس، دورترین هدفی است که ایران سعی کرده به آن حمله کند.
دیگو گارسیا کمی کمتر از ۴۰۰۰ کیلومتر از خاک ایران فاصله دارد. مقامات ایرانی تنها از توسعه موشک‌هایی با برد حداکثر ۲۰۰۰ کیلومتر به صورت عمومی سخن گفته‌اند.
اما ایران هیچ نشانه‌ای از داشتن موشک‌های بالستیک بین‌قاره‌ای (ICBM) که بیش از ۵۵۰۰ کیلومتر مسافت را طی می‌کنند، ارائه نداده است. تهران باید موشک‌هایی با بردی تقریباً دو برابر این مسافت شلیک کند تا بتواند به شهرهای خاک اصلی ایالات متحده برسد.
سازمان اطلاعاتی آمریکا در ماه مارس، بلافاصله پس از شروع جنگ، ارزیابی کرد که تهران می‌تواند از فناوری موجود پرتاب فضایی خود برای ساخت یک ICBM عملیاتی تا سال ۲۰۳۵ استفاده کند. با این حال، مشخص نیست که جنگ جاری با واشنگتن چه تأثیری بر توانایی ایران برای افزایش برد طراحی‌های موشکی یا بازسازی زرادخانه موشک‌های کوتاه‌برد خود داشته است.
اما حتی اگر ایران بتواند موشک‌ها یا پهپادها را از یک کشتی شلیک کند، آن‌ها «برای "نابود کردن" یکی از آن شهرها ناکافی خواهند بود، زیرا به کلاهک معمولی مجهز هستند و بنابراین خسارت محدودی وارد می‌کنند»، لِر به نیوزویک گفت.
سلاح‌های مجهز به کلاهک معمولی دارای سرگرمه هسته‌ای نیستند که معمولاً بسیار ویرانگرترند.
ویلیم آلبرک، رئیس سابق مرکز عدم اشاعه هسته‌ای ناتو که اکنون در سازمان غیرانتفاعی انجمن صلح اقیانوسیه فعالیت می‌کند، افزود: پیشرفته‌ترین موشک‌های بالستیک میان‌برد ایران (IRBM) ممکن است بتوانند با حمل کلاهک سبک‌تر به لندن یا اهداف اروپایی برسند، اما نه به خاک اصلی ایالات متحده.
اما او به نیوزویک گفت که آن‌ها باید از میان سیستم‌های پدافندی ناتو در اروپا و همچنین راداری در ترکیه که موشک‌های در حال حرکت به سمت آمریکا را نیز شناسایی می‌کند، عبور کنند.
سیستم‌های پدافند آمریکا در برابر ICBM
سیستم‌های پدافند آمریکا در برابر ICBM
در وضعیت کنونی، ایالات متحده سیستم یکپارچه‌ای برای رهگیری حملات گسترده ICBM راه‌اندازی‌شده از روسیه یا چین ندارد، هرچند ممکن است بتواند تعداد نسبتاً کمی از موشک‌هایی را که کره شمالی — یا در آینده ایران — به سمت آمریکا شلیک می‌کنند، منهدم کند.
آمریکا در حال حاضر ۴۴ رهگیر زمینی (GBI) را در سراسر کشور مستقر کرده است؛ ۴۰ مورد در سیلوهای آلاسکا و چهار مورد دیگر در پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در جنوب کالیفرنیا. برنامه‌های آمریکا شامل افزودن موشک‌های جدیدی به نام «رهگیرهای نسل بعد» به مجموعه GBI در چند سال آینده است.
هر چیزی که توسط GBIها منهدم نشود، احتمالاً به عهده سیستم ایجیس نیروی دریایی آمریکا خواهد بود، به گفته تحلیلگران.
اما دولت ترامپ در حال توسعه آنچه «سپر دفاع موشکی گنبد طلایی» نامیده می‌شود، است؛ سپری که دولت می‌گوید از آمریکای شمالی در برابر تهدیدات پیشرفته مانند موشک‌های هایپرسونیک پرسرعت محافظت خواهد کرد.
این در اساس شبکه‌ای از ردیاب‌ها، حسگرها و رهگیرها برای انهدام پهپادها و موشک‌های در حال حرکت به سمت آمریکا، حتی آن‌هایی که از فضا شلیک می‌شوند، است. بخش زیادی از طراحی نهایی همچنان مرموز باقی مانده است.
گنبد طلایی تا حدی از سیستم معروف «گنبد آهنین» اسرائیل الهام گرفته شده است که آمریکا در توسعه آن کمک کرده بود؛ هرچند سیستم اسرائیلی از حملات راکت‌های کوتاه‌برد دفاع می‌کند، نه از باران موشک‌های دوربرد و پرسرعت در مراحل اولیه پرواز.
اما گنبد طلایی احتمالاً بسیار گران‌قیمت خواهد بود. دولت آمریکا برای بودجه نظامی سال مالی ۲۰۲۷ مبلغ ۱.۵ تریلیون دلار درخواست کرده است — افزایشی بیش از ۴۰ درصد نسبت به بودجه فعلی دفاعی — بخشی از آن برای تأمین هزینه گنبد طلایی است.
دفتر بودجه کنگره، نهاد غیرحزبی که به قانون‌گذاران آمریکایی در زمینه تأمین مالی مشاوره می‌دهد، در ماه مه اعلام کرد که گنبد طلایی طی ۲۰ سال آینده حدود ۱.۲ تریلیون دلار هزینه خواهد داشت؛ رقمی که بسیار بالاتر از ۱۷۵ میلیارد دلار تخصیص‌داده‌شده اولیه برای این پروژه است.
برای تماس با سردبیران نیوزویک درباره این خبر: توبیاس مایجز و سام ویلسون.