.
ارتش ایالات متحده اکنون سلاح‌های انرژی هدایت‌شده را از مرحله آزمایش به استفاده معمول در میدان نبرد در تنگه هرمز منتقل می‌کند. سیستم‌های لیزری علیه پهپادها و دیگر تهدیدهای هوایی مستقر می‌شوند و ارتش آمریکا نیز نزدیک به نیم میلیارد دلار برای وارد کردن نسل جدیدی از سلاح‌های لیزری پرانرژی به خط تولید اختصاص داده است.
این تحول نشان‌دهنده تغییری مهم در شیوه دفاع ارتش‌های مدرن در برابر تهدید روبه‌افزون پهپادهای ارزان‌قیمت است.
اپراتورها برای کنترل سیستم‌های لیزری از دسته‌کنترل‌های تغییریافته شبیه ایکس‌باکس استفاده می‌کنند
برخی اپراتورها برای کنترل سیستم‌های لیزری از دسته‌کنترل‌های تغییریافته شبیه ایکس‌باکس استفاده می‌کنند. این ایده کمتر از آنچه به نظر می‌رسد آینده‌نگرانه است: دسته‌کنترل‌های بازی مدرن پیش‌تر برای حرکت دقیق، ورودی‌های سریع و هدف‌گیری طراحی شده‌اند و بسیاری از نیروهای نظامی نیز با چیدمان پایه آن‌ها آشنا هستند.
ایده اساساً استفاده از رابطی است که پیش‌تر به‌خوبی کار می‌کند، نه طراحی یک سیستم کنترل کاملاً جدید.
مقایسه با بازی‌های ویدئویی ناگزیر توجه‌ها را جلب کرده است، اما پشت این تازگی، ملاحظه‌ای عملی نهفته است: سلاح‌های پیشرفته نیز همچنان به رابط‌های انسان‌ـ‌ماشین شهودی نیاز دارند.
لیزر پرانرژی بسیار متفاوت از موشک متعارف عمل می‌کند
لیزر پرانرژی بسیار متفاوت از تفنگ یا موشک متعارف عمل می‌کند. این سیستم برق تولید می‌کند و آن را به پرتویی بسیار متمرکز تبدیل می‌کند. حسگرها نخست هدف را شناسایی و ردیابی می‌کنند. سپس لیزر به نقطه‌ای برگزیده نشانه می‌رود و برای مدتی که «زمان ماندگاری» نامیده می‌شود روی همان نقطه نگه داشته می‌شود.
لیزر به‌جای اصابت با کلاهک انفجاری، انرژی را به سطح هدف منتقل می‌کند. بسته به سیستم و هدف، این گرما می‌تواند به حسگرها، تجهیزات الکترونیکی، اجزای ساختاری یا دیگر بخش‌های حیاتی آسیب بزند.
همین موضوع این فناوری را برای مأموریت‌های ضدپهپاد به‌ویژه جالب می‌کند؛ جایی که از کار انداختن حسگرها یا اجزای حیاتی یک پرنده ممکن است برای سرنگونی آن کافی باشد.
پیشرفت در سیستم‌های توان الکتریکی، فناوری ردیابی، کنترل پرتو و لیزرهای پرانرژی فشرده، این مفهوم را روزبه‌روز عملی‌تر می‌کند.
ایالات متحده اکنون این فناوری را در محیط‌های عملیاتی به نمایش می‌گذارد و همزمان قراردادهای چشمگیری برای سیستم‌های تولیدی منعقد می‌کند.
این به معنای پایان دوران جنگ موشکی نیست. در عوض، میدان نبرد ممکن است به دوره‌ای وارد شود که در آن موشک‌ها، تفنگ‌ها، جنگ الکترونیک و سلاح‌های انرژی هدایت‌شده در کنار یکدیگر عمل کنند.
بنابراین مهم‌ترین تغییر ممکن است کمتر از تصویر پرتوی لیزری که پهپادی را سرنگون می‌کند، نمایشی باشد.
آنچه ظهور کرده، محاسبه‌ای تازه در پدافند هوایی است: هنگامی که برق می‌تواند در برخی درگیری‌ها جای موشک را بگیرد، هزینه، سرعت و پایداری دفاع در برابر شمار زیادی پهپاد می‌تواند به‌طور چشمگیری تغییر کند.
جارد کلر، که خبرنامه «جنگ‌های لیزری» را منتشر می‌کند، گفت: «این نور مسلح‌شده است که چند ثانیه از آنچه ما