اشتراک
ماسه‌سنگ سرخ با لکه‌های کاهشی (خاکستری-سبز) در خلیج استوئر در اسکاتلند دیده می‌شود و یک چکش سنگ‌شناسی برای مقیاس در کنار آن قرار دارد. لکه‌های کاهشی گاهی نشانه‌ای از تعامل حیات میکروبی باستانی با سنگ هستند، اما می‌توانند به روش‌های دیگری نیز شکل بگیرند. عکس از سفر ۲۰۲۶ تیم میدانی ابزارهای گودارد. ناسا/پدرو کوتا
ماسه‌سنگ سرخ با لکه‌های کاهشی (خاکستری-سبز) در خلیج استوئر در اسکاتلند دیده می‌شود و یک چکش سنگ‌شناسی برای مقیاس در کنار آن قرار دارد. لکه‌های کاهشی گاهی نشانه‌ای از تعامل حیات میکروبی باستانی با سنگ هستند، اما می‌توانند به روش‌های دیگری نیز شکل بگیرند. عکس از سفر ۲۰۲۶ تیم میدانی ابزارهای گودارد. ناسا/پدرو کوتا
علم فضا پژوهش

در اسکاتلند، دانشمندان ناسا در جست‌وجوی سرنخ‌هایی از گذشته مریخ

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

دانشمندان ناسا تابستان امسال به ارتفاعات اسکاتلند سفر کردند تا در پی نشانه‌های احتمالی حیات در مریخ، پژوهش‌های خود را گسترش دهند. سازند استوئر در اسکاتلند سنگ‌هایی دارد که در محیط‌هایی مشابه دریاچه‌ها و رودهای باستانی مریخ شکل گرفته‌اند و نشانه‌هایی از حیات میکروبی مربوط به ۱٫۲ میلیارد سال پیش را در خود دارند. این ویژگی‌ها آن را به مکانی ایده‌آل برای تفسیر داده‌های کاوشگران مریخ تبدیل می‌کند. اگرچه مریخ امروز خشک است، چشم‌انداز آن همچون زمین بر اثر جریان آب باستانی شکل گرفته و هر دو دارای لایه‌های سنگ گلی و سیلتی غنی از کانی‌های رسی هستند. تیم میدانی ابزارهای گودارد ناسا با حمل ابزارهای علمی، سواحل و صخره‌های منطقه کلاکتول را پیمودند و با تنظیم زمان صعود میان جزر و مد، ترکیب معدنی و شیمیایی را در محل بررسی و نمونه‌هایی برای تحلیل بیشتر جمع‌آوری کردند. این پژوهش با الهام از لکه‌های کاهشی یافت‌شده توسط کاوشگر استقامت در دهانه جزرو مریخ آغاز شد؛ نشانه‌هایی از واکنش شیمیایی که می‌تواند به حیات میکروبی باستانی اشاره کند. نمونه‌ها به آزمایشگاه‌های سراسر آمریکا و فراتر از آن فرستاده می‌شوند تا با ابزارهای پیشرفته، ردپاهای شیمیایی و معدنی حیات باستانی در سنگ‌های استوئر عمیق‌تر تحلیل شود. این کارها درک ما از داده‌های مریخ را پیش می‌برد، به برنامه‌ریزی بررسی‌های جدید کمک می‌کند و جامعه علمی را برای تحلیل نمونه‌های مریخی در آینده آماده می‌سازد. این سفر با همکاری مرکز فضایی جانسون، دانشگاه‌های گلاسگو، مریلند، پردیو، استونی بروک و کمبریج انجام شد و تیم گودارد در پژوهش آنالوگ سیاره‌ای تخصص دارد.

.

تابستان امسال، دانشمندان ناسا به ارتفاعات اسکاتلند رفتند تا پیگیری‌ای بر اعلام سال گذشته درباره نشانه‌های زیستی احتمالی در مریخ انجام دهند و برای پژوهش‌های آینده آماده شوند. سنگ‌ها و صخره‌های سازند استوئر در اسکاتلند ترکیبی را عرضه می‌کنند که یافتنش روی زمین دشوار است: نه تنها در محیط‌هایی قابل مقایسه با دریاچه‌ها و رودهای باستانی مریخ شکل گرفته‌اند، بلکه نشانه‌هایی از حیات میکروبی مربوط به ۱٫۲ میلیارد سال پیش، پیش از پیدایش گیاهان خشکی، را نیز در خود دارند. این همپوشانی برای دانشمندانی که می‌کوشند داده‌های کاوشگر ناسا از سیاره سرخ را تفسیر کنند، ایده‌آل است.

دانشمندان در حال کار روی لبه سنگی اسکاتلند، با آسمان آبی و دریا در پس‌زمینه. سه نفر روی صخره‌ای بلند و لایه‌لایه با آبگیری در بالای آن قرار دارند. یک نفر پایین‌تر خم شده و روی سازندی سنگی لایه‌لایه دیگر کار می‌کند.
آدریان بروز از دانشگاه پردیو (چپ) و مایک تورپ، سرپرست میدانی از مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا (لبه دور صخره)، در جست‌وجوی لکه‌های کاهشی هستند، در حالی که امی مک‌آدام (با کلاه لبه‌دار) و فوئن کانیاداس بلاسکو (راست)، هر دو از گودارد ناسا، خود را برای نمونه‌برداری در خلیج استوئر در اسکاتلند آماده می‌کنند. سطح آب در این محل کار با جزر و مد بین ۱۱ تا ۱۵ فوت تغییر می‌کند؛ آبگیر روی صخره در پیش‌زمینه یک حوضچه جزر و مدی است.
ناسا/پدرو کوتا

.

هرچند مریخ امروز خشک است، چشم‌انداز آن نیز همچون سیاره ما، بر اثر تاریخ باستانی جریان آب شکل گرفته است. هر دو جهان پهنه‌های لایه‌لایه‌ای از سنگ‌های گلی و سیلتی غنی از کانی‌های رسی دارند. آموختن اینکه نشانه‌های حیات باستانی چگونه در سنگ‌های زمین مانند این صخره‌های اسکاتلندی پدیدار می‌شوند، می‌تواند به ما در درک داستان قابلیت سکونت و احتمال حفظ و شناسایی نشانه‌های زیستی در مریخ کمک کند.

همانی کالوچا، سرپرست معاون میدانی از گودارد ناسا، آدریان بروز از دانشگاه پردیو و فوئن کانیاداس بلاسکو از گودارد ناسا، نمونه‌هایی از سنگ حاوی لکه‌های کاهشی را در خلیج کلاکتول در اسکاتلند در دست دارند.
ناسا/پدرو کوتا

.

تیم میدانی ابزارهای گودارد ناسا، مستقر در مرکز پرواز فضایی گودارد این سازمان در گرینبلت مریلند، با حمل ابزارهای علمی بر پشت، سواحل و صخره‌های منطقه کلاکتول را پیمودند. زمان صعودها طوری تنظیم شد که میان جزر و مدهای بلند به محل‌های بررسی دسترسی پیدا کنند و در حالی که شیب‌ها خشک بودند، سالم بازگردند؛ کاری که در اقلیم مرطوب ارتفاعات اسکاتلند همیشه آسان نیست. دانشمندان با ابزارهای دستی ترکیب معدنی و شیمیایی را در همان محل بررسی کردند، محیط اطراف را برای یافتن سرنخ‌هایی درباره شرایط محیطی جست‌وجو کردند و نمونه‌هایی را برای تحلیل بیشتر شناسایی و جمع‌آوری کردند.

تیم میدانی ابزارهای گودارد و همکاران در اسپلیت راک، اسکاتلند. ردیف جلو: پدرو کوتا، دینا باور، امی مک‌آدام، فوئن کانیاداس بلاسکو، همانی کالوچا، مایک تورپ، از گودارد ناسا و اس. جی. رالستون از جانسون ناسا. ردیف عقب: جسی وایلد از گودارد ناسا، الکس جونز، آدریان بروز، ویلیام مک‌ماهون، دیوید دیویس و زکری دیکسون.
ناسا/پدرو کوتا

.

با بازگشت سالم نمونه‌ها به خانه، داستان همچنان ادامه می‌یابد. این پژوهش با پرسش‌هایی الهام گرفته شد که هنگام یافتن لکه‌های کاهشی توسط کاوشگر استقامت در دهانه جزرو مریخ مطرح شد؛ نشانه‌هایی آشکار از یک واکنش شیمیایی که می‌تواند به حیات میکروبی باستانی اشاره کند. کار این تیم آماده است تا به پر کردن شکاف‌های دانش ما درباره ثبت زمین‌شناسی زمین نیز کمک کند. در آزمایشگاه‌هایی در سراسر ایالات متحده و فراتر از آن، با دسترسی به ابزارهای پیشرفته‌ای که نمی‌توان آن‌ها را به میدان برد، اتحادی میان‌رشته‌ای از دانشمندان خود را برای تحلیل عمیق‌تر ردپاهای شیمیایی و معدنی حیات باستانی به‌جامانده در سنگ‌های استوئر آماده می‌کنند. کارهای پیگیری‌کننده طوری طراحی شده‌اند که درک ما از داده‌های مریخ را پیش ببرند، به تیم‌های مأموریت در برنامه‌ریزی بررسی‌های جدید کاوشگر کمک کنند و جامعه علمی را برای تحلیل احتمالی نمونه‌های مریخی در آینده آماده سازند.

.

این سفر با رهبری تیم میدانی ابزارهای گودارد و با همکاری مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون، دانشگاه گلاسگو، دانشگاه مریلند، دانشگاه پردیو، دانشگاه استونی بروک و دانشگاه کمبریج انجام شد. تیم میدانی ابزارهای گودارد در مطالعه محیط‌های حدی زمین برای درک چشم‌اندازهای مشابه در دیگر جهان‌ها تخصص دارد که به آن پژوهش آنالوگ سیاره‌ای نیز گفته می‌شود.

نوشته کائلا بری

مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گرینبلت، مریلند

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: science.nasa.gov