اشتراک
اخبار جهان انرژی ژئوپلیتیک

گسترش بی‌ثباتی در خاورمیانه، عرضه جهانی نفت را تحت فشار قرار می‌دهد

حملات حوثی‌ها در یمن، دومین کریدور حیاتی انرژی منطقه را تحت نفوذ ایران و متحدانش قرار داده است

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

تشدید بی‌ثباتی در یمن و پیشروی‌های اخیر نیروهای حوثی مورد حمایت ایران در اطراف تنگه استراتژیک «باب‌المندب»، امنیت عرضه جهانی انرژی را با چالشی جدی مواجه کرده است. با تصرف نقاط کلیدی توسط حوثی‌ها، اکنون دو گلوگاه حیاتی انرژی منطقه، یعنی تنگه هرمز و باب‌المندب، تحت نفوذ ایران و متحدانش قرار گرفته‌اند که این امر اهرم فشار بی‌سابقه‌ای به تهران بخشیده است. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که درگیری‌های منطقه‌ای گسترش یافته و علاوه بر یمن، لبنان و عراق را نیز درگیر کرده است. عربستان سعودی به عنوان غول انرژی جهان، با محدود شدن مسیرهای صادراتی و حملات به زیرساخت‌های نفتی خود، با کاهش شدید صادرات نفت و چالش‌های امنیتی در مسیرهای دریایی روبروست. دولت آمریکا که پیش‌تر بر فرسایش ایران از طریق فشارهای اقتصادی و نظامی متمرکز بود، اکنون با سناریوی پیچیده‌ای روبروست که به عقیده کارشناسان، راهبرد واشنگتن را با شکست مواجه کرده است. با وجود درخواست عربستان برای مداخله مستقیم آمریکا، واشنگتن به دلیل ملاحظات نظامی و پرهیز از گشودن جبهه‌ای جدید، تنها به ارائه کمک‌های اطلاعاتی و لجستیکی بسنده کرده است. حوثی‌ها با استفاده از تاکتیک‌های نظامی، شنود ارتباطات و بهره‌گیری از بحران‌های منطقه‌ای، عملاً کنترل بخش‌هایی از دریای سرخ را در دست گرفته و جریان عادی انرژی را مختل کرده‌اند. در نهایت، این وضعیت نشان‌دهنده شکست تلاش‌ها برای پایان‌دادن به تنش‌ها در کوتاه‌مدت است و چشم‌انداز آینده منطقه را به دلیل وابستگی متقابل درگیری‌ها، مبهم و سال‌ها طولانی‌تر از پیش‌بینی‌های اولیه جلوه می‌دهد.

دبی—یمن جدیدترین قطعه دومینو است که در زنجیرۀ بی‌ثباتی ناشی از جنگ آمریکا با ایران سقوط می‌کند؛ تحولی که ریسک برای عرضه جهانی انرژی را عمیق‌تر کرده و تلاش‌ها برای یافتن یک خروج‌گاه دیپلماتیک از درگیری را پیچیده می‌سازد. 

این کشور فقیر مدت‌هاست که در گوشه‌ای فراموش‌شدۀ جهان در حال جنگ است. اما حملۀ برق‌آسای نیروهای حوثی مورد حمایت ایران که هفته گذشته مناطق کلیدی اطراف تنگه راهبردی باب‌المندب را تصرف کردند، یمن را به متغیری مهم در مجموعه‌ای رو به رشد از درگیری‌های منطقه‌ای درهم‌تنیده تبدیل کرده است که توان نظامی آمریکا را به چالش می‌کشند و اهرم فشار بیشتری را به تهران می‌بخشند.

درگیری آمریکا با ایران پیش از این، جنگ جدیدی را در لبنان میان اسرائیل و حزب‌الله برانگیخته و میلیش‌های عراقی را که عمدتاً سه سال جنگ در منطقه را بی‌طرف مانده بودند، به میدان کشانده بود.

اکنون حملات حوثی‌ها، دو مورد از مهم‌ترین کریدورهای انرژی خاورمیانه—از جمله تنگه هرمز در آن سوی شبه‌جزیرۀ عربستان—را تحت نفوذ ایران و متحدانش قرار داده است. عربستان سعودی، غول انرژی و متحد نظامی مهم آمریکا، مسیرهای امن اندکی برای صادرات نفت خود باقی دارد.

مسئولان ایرانی گفته‌اند که جنگ پایان نخواهد یافت و مسیرهای کشتیرانی بازگشایی نخواهند شد تا زمانی که تمام درگیری‌های منطقه حل‌وفصل شوند. کشورهای حوزه خلیج فارس که امیدوار به پایان سریع جنگ بودند، اکنون با این واقعیت دست‌وپنجه نرم می‌کنند که آمریکا آن‌ها را به درگیری‌ای کشانده که ممکن است سال‌ها طول بکشد و راهبرد روشنی برای پایان آن وجود ندارد.

«این تنها یک داستان یمنی نیست،» گفت اچ. اِی. هلیر، عضو ارشد مؤسسۀ سلطنتی مطالعات دفاعی و امنیتی، یک اندیشکده در لندن. «رویکرد واشنگتن به ایران بر پایه فرسایش آن از طریق فشار نظامی و اقتصادی مستقیم استوار بوده، در حالی که فرض بر این بود که منطقه گسترده‌تر قابل مدیریت باقی می‌ماند. این فرضیه همواره شکننده بود.»

صفحه شطرنج در زمانی پیچیده‌تر می‌شود که نیروهای نظامی آمریکا پیش از این نیز برای هدایت تانکرهای نفتی از خلیج فارس و اجرای محاصره بندرهای ایران تحت فشار هستند.

انتظار می‌رفت کشورهای حوزه خلیج روز دوشنبه در عمان با مسئولان ایرانی و عمانی برای بحث دربارۀ اختلاف در تنگه هرمز دیدار کنند، اما عمانی‌ها یکشنبه این دیدار را به تعویق انداختند.

محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، هفته گذشته با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تماس گرفت تا امیدوار باشد آمریکا را به درگیری با حوثی‌ها وارد کند. به گفته منابع آگاه از موضوع، رئیس‌جمهور پاسخ داد که آمریکا در همه چیزها کمک خواهد کرد، به‌جز حملات.

به گفته این منابع، آمریکا اطلاعات و کمک‌های هدف‌گیری ارائه کرد و ده‌ها مشاور نظامی اعزام نمود. ادمیرال برد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا که مسئولیت خاورمیانه را بر عهده دارد، برای نشان دادن حمایت به عربستان سفر کرد.

ترامپ یکشنبه به خبرنگاران گفت که حوثی‌ها از آمریکا خواسته‌اند مداخله نکند و وضعیت حل خواهد شد و همه چیز خوب خواهد بود.

کمپین ۵۳ روزه بمباران سنگین آمریکا علیه این گروه در اوایل دورۀ دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، پس از پاسخ شدید حوثی‌ها، به آتش‌بس انجامید. اکنون، با کمبود ذخایر موشک‌های رهگیر و سلاح‌های دقیق، آمریکا امیدوار است از گشودن جبهۀ دوم در جنگ پرهیز کند. اما حوثی‌ها همکاری نمی‌کنند.

این گروه شبه‌نظامی پس از مداخله عربستان و امارات متحده عرب در جنگ داخلی یمن، موفق به دفع آن‌ها شد. پس از آتش‌بس سال ۲۰۲۲، حوثی‌ها به آماده‌سازی، جذب نیرو و بسیج نظامی و ایدئولوژیک ادامه دادند.

آتش‌بس تا زمانی که نیروهای وابسته به عربستان در جولای یک باند فرودگاه را بمباران کردند تا از فرود یک هواپیمای ایرانی در صنعا، پایتخت تحت کنترل حوثی‌ها، در نقض محاصره هوایی به رهبری عربستان جلوگیری کنند، تا حد زیادی برقرار ماند. این اقدام منجر به بازگشت به جنگ شد. حوثی‌ها محاصره دریایی کشتی‌های عربستان در دریای سرخ را اعلام کردند و خواستار پایان محاصره هوایی شدند.

ماه گذشته، حوثی‌ها شدت درگیری را افزایش دادند و برای تصرف مناطق در امتداد باب‌المندب بسیج شدند. شبه‌نظامیان هزاران جنگجو را در اطراف شهر بندری راهبردی موکا مستقر کردند و پنجشنبه آن را تصرف نمودند. یک روز بعد، جزیرۀ پریمن را که در میانه تنگه باب‌المندب قرار دارد، تصرف کردند.

به گفته منابع آگاه، پیشروی حوثی‌ها به این دلیل تسهیل شد که آن‌ها توانستند ارتباطات جنگجویان مورد حمایت عربستان را شنود کنند. حوثی‌ها از زمان تصرف صنعا، کنترل شبکه‌های ارتباطات موبایل را در این شهر در دست داشته‌اند. شبه‌نظامیان همچنین به تلفن‌های جنگجویان اسیرشدۀ مورد حمایت عربستان دسترسی یافتند.

به گفته این منابع، شبه‌نظامیان حوثی مکالمات میان فرماندهان مخالفان خود را گوش دادند و از طرح‌های آن‌ها باخبر شدند. آن‌ها همچنین توانستند مستقیماً با جنگجویان رقیب در زمین صحبت کنند و آن‌ها را به تسلیم شدن ترغیب نمایند.

افراد حاضر در صحنه گفتند که این تاکتیک‌ها هرج‌ومرج و سردرگمی را در میدان نبرد ایجاد کردند.

پیشروی‌های حوثی‌ها فشار بیشتری را بر عرضه جهانی انرژی وارد می‌کنند که پیش از این تحت فشار ماه‌ها درگیری در منطقه بوده است. یک کشتی صبح یکشنبه هنگام عبور از تنگه هرمز مورد اصابت قرار گرفت، آتش گرفت و خدمه آن مجبور به تخلیه شدند.

این رویداد پس از حملات گسترده حوثی‌ها به زیرساخت‌های انرژی عربستان در هفته گذشته و حمله به خط لوله حیاتی شرق-غرب رخ داد که پادشاهی گفت از عراق سرچشمه گرفته بود. پادشاهی از این خط لوله برای انتقال نفت خام میان خلیج فارس و دریای سرخ استفاده می‌کند.

«ایران و شبکه منطقوی آن کنترل دو مورد از مهم‌ترین گلوگاه‌های دریایی را در دست دارند،» گفت آدام بارون، عضو اندیشکده نیو امریکا در آمریکا که دربارۀ یمن و خلیج فارس تخصص دارد. «این امر درجه بسیار بالایی از اهرم فشار را اعطا می‌کند.»

حتی پیش از حملۀ هفته گذشته، حملات حوثی‌ها به کشتی‌های عربستان در دریای سرخ، پادشاهی را مجبور می‌کرد که بین مسیرهای خطرناک صادراتی در آنجا و تنگه هرمز دست به دست کند.

این امر به تولید نفت پادشاهی آسیب زده است. به گفته آژانس بین‌المللی انرژی، صادرات نفت خام عربستان از طریق بندر اصلی دریای سرخ در آگوست به حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز از ۴.۶ میلیون بشکه در روز در جولای کاهش یافت.

به گفته این آژانس، مقدار نفتی که پادشاهی پمپاژ می‌کرد در آگوست به شش میلیون بشکه در روز در مقایسه با میانگین حدود ۹.۴ میلیون بشکه در روز در سال گذشته کاهش یافت.

مسئولان عربستان و تحلیل‌گران دربارۀ میزان تأثیرگذاری ایران بر حملات حوثی‌ها بحث می‌کنند. این گروه در اوایل جولای، زمانی که توافق صلح مقدماتی میان ایران و آمریکا شروع به لغزش کرده بود، تهاجم‌گرتر شد و فشار بر عرضه انرژی در زمانی است که آمریکا کشتی‌های بیشتری را از هرمز عبور می‌دهد و فشار بر تهران را تشدید می‌کند.

«اکنون که کشورها و شرکت‌ها راه‌های دور زدن از هرمز را سرمایه‌گذاری کرده‌اند، شبکه تهدید ایران اصرار می‌ورزد و اجازه نمی‌دهد منطقه بدون جنگ متنوع شود،» گفت بهنام بن طالب‌لو، مدیر برنامۀ ایران در بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، یک اندیشکده در آمریکا. 

اما حوثی‌ها نیز روحیه‌ای مستقل و اهداف خود را دارند. جنگ با ایران تنها در را باز کرد، گفت دینا اسفندیاری، تحلیل‌گر خاورمیانه. 

«فکر می‌کنم جنگ با ایران اساساً چیزهایی مانند این را تسریع می‌کند و فرصت‌هایی را برای برخی گروه‌ها در زمین فراهم می‌آورد،» او گفت.

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: wsj.com