به گفته منابع آگاه، در اوایل ماه مارس، همزمان با جهش قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه در پی جنگ در ایران، مدیران ارشد یک شرکت لابیگری مستقر در واشنگتن به نام «کورویس» (Qorvis) پیشنهاد غیرمعمولی را به مقامات ارشد آمریکایی ارائه دادند: دولت ترامپ باید برخی تحریمها علیه ایران و روسیه را بهمنظور تثبیت بازار کاهش دهد.
تنها ظرف چند روز، وزارت خزانهداری آمریکا معافیتهای کوتاهمدتی صادر کرد که اجازه فروش و تخلیه نفت ایران و روسیه سرگردان در نفتکشهای دریایی را میداد. منتقدان این تصمیم را به دلیل اعطای مجوزی موقت برای کسب سود به کشتیرانان پنهانکار و دورزننده تحریمها — موسوم به «ناوگان سایه» (dark fleet) که حامی مالی تهران و مسکو است — محکوم کردند؛ هرچند برخی کشورهای آسیایی از این تسهیلات استقبال نمودند.
میزان تأثیر توصیههای کورویس بر صدور این معافیتها هنوز مشخص نیست. این معافیتها تا اوایل ماه ژوئیه در بحبوحه مذاکرات صلح بینتیجه ادامه یافت؛ مذاکراتی که بعداً با تهدید به تحریمهای ثانویه جدید همراه شد. با این حال، در طول سال گذشته، کورویس نمایندگی شرکت «ولبرد کپیتال» (Wellbred Capital) مستقر در سنگاپور و شرکت «تو ریورز گروپ» (2Rivers Group) مستقر در دبی را بر عهده داشت؛ شرکتهایی که به گفته مقامات غربی تحت کنترل دو تن از بزرگترین غولهای تجارت نفت تحریمشده قرار دارند.
کورویس هیچگاه همکاری خود با این مجموعهها را پنهان نکرده است؛ با این حال، سامانتا سولت، رئیس هیئتمدیره کورویس، هرگونه رابطه کاری با این سلاطین نفتی تحت تحریم را که طبق گزارش مقامات دولتی کنترل این شرکتها را بر عهده دارند، تکذیب کرد.
در پاسخ به پرسشهای مطرحشده برای این گزارش، کورویس بخشهایی از درخواستهای اظهارنظر را بهصورت آنلاین منتشر کرد. سولت به برخی از پرسشها پاسخ داد و پیشنهاد دیدار با خبرنگاران بلومبرگ را مطرح کرد، اما به درخواستهای بعدی پاسخی نداد. کورویس اعلام کرد که حسین شمخانی، غول نفتی ایرانی، و اعتبار ایوب، سرمایهدار آذربایجانی، موکل این شرکت نیستند. هر دو نفر طی دو سال گذشته از سوی مقامات غربی به اتهام تجارت غیرقانونی نفت تحت تحریم قرار گرفتهاند. هیچیک از آنها به درخواستهای اظهارنظر پاسخی ندادند.
سولت در یکی از پستهای وبسایت کورویس نوشت: «ما پول تحریمشده دریافت نمیکنیم.» شمخانی نیز در اظهارات پیشین خود به بلومبرگ نیوز، داشتن هرگونه شرکت نفتی را رد کرده و گفته بود تنها در کشورهایی که تحت تحریم نیستند فعالیت میکند. ایوب نیز پیشتر به والاستریت ژورنال گفته بود که تحریم وی «بیاساس و غیرقانونی» بوده است.
سولت در اظهارات منتشرشده خود، گفتوگو با مقامات ارشد آمریکایی درباره سیاستهای تحریم نفتی در ماه مارس را رد نکرد، اما تأکید کرد که این اقدام به درخواست شمخانی یا ایوب صورت نگرفته است. او گفت: «اعضای دولت مکرراً از کورویس درباره سازوکارهای حفظ ثبات بازار مشورت میگیرند.» مقامات وزارت خزانهداری آمریکا به درخواستها برای اظهارنظر پاسخی ندادند.
در مصاحبهها، بیش از دوازده فرد مطلع از فعالیتهای کورویس — از جمله کارکنان فعلی و سابق — روابط عمیقتری را میان این شرکت و دو غول نفتی تحت تحریم توصیف کردند. به گفته چند تن از افراد دارای آگاهی مستقیم، کورویس که سولت آن را «عمدتاً یک شرکت ارتباطات و استراتژی» مینامد، خدمات متنوعی به شمخانی و ایوب ارائه کرده است. این خدمات شامل تلاشهایی برای شکلدهی، پیشبینی و پاسخ به سیاستهای کاخ سفید، اقدامات مجریان قانون و مذاکرات حساس دیپلماتیک بوده است. این افراد به دلیل نگرانی از خطرات حقوقی یا اقدامات تلافیجویانه شغلی ناشی از افشای اطلاعات محرمانه، خواستند نامشان فاش نشود.
روایتهای آنان نشان میدهد که چگونه شمخانی، که پدرش مشاور ارشد رهبر فقید جمهوری اسلامی ایران بود، و ایوب، چهره کمحاشیه آذربایجانی که به مدارج بالای محافل تجاری مسکو دست یافت، تلاش کردند بر سیاستهای آمریکا نفوذ کنند. این گزارش همچنین نمایی از عملکرد درونی یک شرکت لابیگری و ارتباطات ارائه میدهد که طی یک ربع قرن گذشته نمایندگی برخی از جنجالیترین موکلان جهان را بر عهده داشته است.
این گزارش همچنین بر اساس اسناد عمومی، سوابق حقوقی و مصاحبه با حدود بیست و چهار فرد دیگر — از جمله مشتریان، رقبای تجاری و مقامات آمریکایی — تهیه شده است که شیوه فعالیت کورویس را در چند سال گذشته شرح دادهاند.
بیشتر بخوانید: چرخش تحریمی ترامپ چگونه سود جنگی غولهای نفتی ایران را افزایش داد
کاخ سفید پرسشها را به وزارت دادگستری ارجاع داد که این وزارتخانه نیز پاسخی به درخواستهای اظهارنظر نداد. شرکت ولبرد نیز به درخواستها پاسخ نداد. شرکت «تو ریورز» در ایمیلی در ماه ژوئیه اعلام کرد: «آقای اعتبار ایوب هیچ وابستگی به تو ریورز ندارد و از اوایل سال ۲۰۲۲ نیز نداشته است.» اتحادیه اروپا هنگامی که در دسامبر ۲۰۲۵ ایوب را تحریم کرد، نوشت که او «شبکهای از شرکتها از جمله کورال انرژی (بعداً تو ریورز گروپ) را بنیان نهاده و اداره میکند»؛ شبکهای که «بخش عمدهای از شناورهای موسوم به ناوگان سایه روسیه را کنترل و بهکارگیری میکند.»
تیم زن و شوهر
در کانون عملیات شرکت کورویس، یک زوج زن و شوهر قرار دارند.
مت لاور، مدیر اجرایی ارشد، کار خود را از عرصه سیاست در کارولینای شمالی آغاز کرد و سپس به کمیسیون مشورتی دیپلماسی عمومی وزارت خارجه ایالات متحده پیوست. سولت، روزنامهنگار سابق، در صنعت مد بینالمللی سابقه فعالیت دارد. آنها نخستین بار در سال ۲۰۰۷ در مهمانی دیک چنی، معاون وقت رئیسجمهور آمریکا، در بام هتل های-آدامز مشرف به کاخ سفید با یکدیگر آشنا شدند و نه سال بعد ازدواج کردند.
رشد کورویس بسیار پیش از پیوستن لاور در سال ۲۰۰۴ و به دنبال آن سولت در سال ۲۰۲۲ آغاز شد و ریشه در یکی از پرتنشترین مقاطع روابط آمریکا و عربستان دارد. کورویس که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد، پروژه سرنوشتساز خود را تنها چند هفته پس از حملات ۱۱ سپتامبر به ایالات متحده به دست آورد. عربستان سعودی که ۱۵ تن از ۱۹ هواپیماربا تبعه آن کشور بودند، با خشم جهانی مواجه شد. در حالی که متحدان چندانی نداشت، ریاض کورویس را با قراردادی که سالانه ۱۴ میلیون دلار گزارش شده بود استخدام کرد؛ قراردادی که بخشی از یک برنامه گستردهتر برای ترمیم چهره این کشور در واشنگتن و نزد افکار عمومی آمریکا بود.
این فعالیتها زیر ذرهبین قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴، مأموران افبیآی به ظن عدم افشای کامل برخی ابعاد فعالیتهای این شرکت برای عربستان، به دفاتر آن یورش بردند؛ هرچند اتهامی وارد نشد. در طول دو دهه بعد، کورویس به سعودیها کمک کرد تا با پیامدهای بینالمللی جنگ یمن، بحران انسانی ناشی از آن و قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار سعودی به دست عوامل ریاض مقابله کنند. این شرکت حضور خود را در کشورهای حاشیه خلیج فارس گسترش داد و به بازیگری مسلط در کارزارهای اعمال نفوذ منطقه تبدیل شد.
این شرکت همچنین به دنیای محرمانه بازرگانیهای خصوصی تجارت کالای سوئیس راه یافت. کورویس به گروه انرژی مرکوریا (Mercuria Energy Group)، یکی از بزرگترین شرکتهای جهان، درباره پیامدهای سیاسی و واکنشهای کنگره پیرامون خرید بخش کالاهای فیزیکی جیپیمورگان چیس در سال ۲۰۱۴ مشاوره داد. همزمان با جدایی برخی مدیران برای راهاندازی شرکتهای رقیب — که بسیاری به دبی مهاجرت کردند — شبکه ارتباطی کورویس نیز همگام با آنها گسترش یافت.
بر اساس دادههای گردآوریشده توسط پیچبوک (PitchBook)، کورویس امروزه حدود ۱۰۰ کارمند دارد. این شرکت نه تنها در آمریکا و عربستان، بلکه در امارات متحده عربی، سوئیس و اسپانیا نیز نهادهای ثبتی دارد. سولت گفت که کورویس یک شرکت خصوصی است و به همین دلیل «فراتر از آنچه قانون برای اظهارنامهها الزامی کرده»، اطلاعاتی درباره پرسنل یا درآمدهای خود افشا نمیکند.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، لاور مقالهای بهصورت آنلاین منتشر کرد که هدف آن تبیین بخشی از موفقیت این شرکت بود. او به تعهد شرکت به «اطلاعات فیزیکی» (physical intelligence) اشاره کرد؛ دادههایی که به نوشته او تنها از طریق «حضور مستقیم در صحنه» حاصل میشود تا بینش دستاول «از کسانی که واقعاً شاهد وقوع رویدادها بودهاند» به دست آید.
لاور نوشت: «این رویکرد ملموس به روابطی پایدار میانجامد که فرصتها را برای مشتریان باز کرده و اطلاعات لازم را برای هدایت امور در چشماندازهای بیثبات ژئوپلیتیکی به آنها میدهد.»
بر اساس گفتههای سه کارمند سابق کورویس، اوایل سال بعد مدیران این شرکت دیدارهایی را با شمخانی آغاز کردند؛ غول نفتی که پدرش فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و مشاور رهبر فقید جمهوری اسلامی ایران بود. در آن زمان، مقامات آمریکایی در حال گسترش تحقیقات خود پیرامون عملیاتهای نفتی پسر بودند.
به گفته کارمندان سابق، در جریان رشتهای از جلسات خصوصی در دبی، مدیران کورویس به شمخانی رهنمودهایی درباره چگونگی محافظت از شبکه مالیاش در برابر نهادهای نظارتی آمریکا و نحوه مدیریت نظارتهای رسانهای ارائه دادند. این افراد برای افشای جزئیات خواستند نامشان فاش نشود.
در پاسخ به این پرسش که آیا کارمندان کورویس تاکنون چنین توصیههایی به شمخانی ارائه کردهاند، سولت در ایمیلی نوشت که پرسشهای بلومبرگ «بهجای گزارش رویدادهای واقعی، تلاشی برای خلق واقعیتی ساختگی در جهت برآوردن روایت از پیش تعیینشده شما است.»
کورویس بسیار پیش از سال ۲۰۲۴ همکاری با ولبرد را آغاز کرده بود. به گفته سه کارمند سابق کورویس، دستکم بخشی از مشاورههای این شرکت بر این محور متمرکز بود که غازی ابوالسعود، مدیرعامل ولبرد، چگونه رابطه خود با شمخانی را نزد رسانهها و نهادهای تنظیمگر توجیه و صورتبندی کند.
سولت در پاسخ به پرسشی درباره این گفتوگوها با مدیر ولبرد، پاسخ مستقیمی نداد. اما او تأکید کرد که ابوالسعود، که او را «دوست و همکار سابق چند تن از افراد» کورویس نامید، ارتباط خود با شمخانی را رد میکند. او در متنی که ماه گذشته روی وبسایت کورویس منتشر شد، اعلام کرد که ابوالسعود «در سال ۲۰۲۲ ما را برای پشتیبانی از رشد» ولبرد استخدام کرده بود.
وزارت دادگستری آمریکا در دادخواست مصادره اموال غیرکیفری که در ماه مارس ثبت شد، اعلام کرد که شمخانی و نزدیکانش حدود سال ۲۰۱۹ کنترل ولبرد را به دست گرفتند تا «برندی را حفظ کنند که نزد افکار عمومی وابستگی به شمخانی یا ایران نداشته باشد.» وزارت خزانهداری آمریکا نیز در ۲۴ اوت شرکت ولبرد را تحریم کرد.
ابوالسعود به درخواستها برای اظهارنظر پاسخ نداد.
بیشتر بخوانید: چگونه یک غول نفتی ایران به سیستم مالی غرب نفوذ کرد
پیش از اقدام وزارت دادگستری در ماه مارس، نشان تجاری ولبرد به عنوان موکل در کنار دهها شرکت دیگر در وبسایت کورویس درج شده بود. چند روز پس از اقدام حقوقی وزارت دادگستری، نام ولبرد از فهرست عمومی مشتریان کورویس حذف شد. سولت گفت شرکتش ولبرد را حذف کرده «زیرا ما وکالت آنها را در اقدامات قضایی بر عهده نداریم (گرچه از این کار استقبال میکردیم)». پس از تصمیم تحریمی ماه گذشته آمریکا، کورویس در پایگاه اینترنتی خود اعلام کرد که در پی اقدام وزارت دادگستری در ماه مارس، روابط خود را با ولبرد خاتمه داده است.
در ژوئیه ۲۰۲۵، دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، شمخانی و بسیاری از شرکتهایی را که به گفته بازرسان بخشی از شبکه او بودند، هدف تحریم قرار داد. وزارت خزانهداری آمریکا این اقدام را گستردهترین بسته تحریمی علیه ایران طی هفت سال گذشته توصیف کرد. از آن زمان، شمخانی با مسدود شدن داراییها، انسداد حسابهای بانکی و محدودیتهای سفر روبهرو شده است. با این حال، پنج فرد مطلع مستقیم میگویند کورویس همچنان مبالغی را از نهادهای تجاری تحت کنترل شمخانی دریافت کرده است.
سولت به پرسشی درباره اینکه آیا کورویس چنین مبالغی دریافت کرده یا خیر، پاسخی نداد. او در ایمیلی اعلام کرد که ولبرد «بدهیهای معوق» خود به کورویس را پرداخت کرده است، اما به پرسش تکمیلی درباره زمان پرداخت این مبالغ پاسخ نداد.
دیوید تاننبام، که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ در دفتر کنترل داراییهای خارجی خزانهداری آمریکا (اوفک) فعالیت میکرد و اکنون مدیریت یک شرکت مشاوره در حوزه انطباق با تحریمها را بر عهده دارد، گفت قوانین فدرال لابیگران را ملزم میکند برای همکاری با هر فرد یا شرکت تحت تحریم، یا دریافت وجه از آنها، مجوز دریافت کنند.
حدود پنج ماه پس از تحریم شمخانی از سوی آمریکا، تصویری از ابوالسعود در کنار مدیران کورویس در جشن بیستوپنجمین سالگرد تأسیس این شرکت در بام رستوران مجلل «آمازونیکو» واقع در مرکز مالی دبی ثبت شد.
سود بادآورده تحریمها
تا اواخر مارس سال جاری، کاهش برخی تحریمها از سوی واشنگتن موجب شد نفت ایران برای نخستین بار طی نزدیک به چهار سال با قیمتی بالاتر از شاخص جهانی به فروش برسد. این تغییر ناگهانی — در حالی که نفت ایران در اوایل سال ۲۰۲۶ با تخفیف ۱۰ دلاری در هر بشکه عرضه میشد — به یک سود بادآورده چند میلیارد دلاری برای نهادهای تجاری متصل به قدرت حاکم بر نفت ایران انجامید. بلومبرگ در ماه آوریل گزارش داد که شبکههای تحت نظارت شمخانی و مجتبی خامنهای از جمله ذینفعان اصلی بودند.
جیم اوبراین، که سه دهه در سمتهای مختلف در وزارت خارجه آمریکا از جمله به عنوان هماهنگکننده تحریمها (۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳) خدمت کرده است، گفت: «مایه تأسف است که دولت بدون دریافت هیچ امتیازی، سودهای بادآوردهای را به روسیه و ایران اعطا کرده است.»
این تصمیم همچنین سودی کلان برای یکی دیگر از بازیگران اصلی ناوگان سایه رقم زد: اعتبار ایوب، که مقامات غربی او را به یکی دیگر از موکلان کورویس مرتبط دانستهاند.
پس از تهاجم تمامعیار ولادیمیر پوتین به اوکراین در سال ۲۰۲۲، شرکت تجاری کورال انرژی (Coral Energy) مستقر در دبی به عنوان یکی از بازیگران مسلط در تجارت نفت خام روسیه — منبع اصلی تأمین مالی ماشین جنگی کرملین — ظاهر شد. سرانجام مقامات بریتانیا و اتحادیه اروپا با وضع تحریمها واکنش نشان دادند؛ تحریمهایی که شخص ایوب، کنترلکننده کورال، را نیز در بر گرفت.
همزمان با آغاز تحقیقات مقامات آمریکایی درباره کورال انرژی، شرکت کورویس در اوت ۲۰۲۴ به تغییر برند این شرکت به «تو ریورز گروپ» کمک کرد. یک سال بعد و پس از اعمال تحریمهای بریتانیا و اتحادیه اروپا، یکی از کارمندان کورویس بیانیهای مطبوعاتی از سوی کورال/تو ریورز صادر کرد که در آن ادعاهای نقض تحریم رد شده و آمده بود: «کورال/تو ریورز فرایند رسمی انحلال شرکت را آغاز کرده است.»
به گفته کارمندان سابق، کورویس فراتر از این اقدامات آشکار، تعاملات گستردهای با ایوب داشته است. به گفته پنج منبع آگاه، مدیران کورویس در جلساتی در دبی، لندن و واشنگتن به او مشورت دادند که چگونه اطلاعات خود درباره یک تاجر رقیب را به مقامات غربی ارائه دهد تا خود از تحریمها بگریزد.
سولت در پاسخ مکتوب به پرسشها اظهار داشت: «کورویس هرگز به ایوب مشاوره نداده و ارتباطی با او نداشته است.»
لابیگری افشانشده
مقامات فعلی و سابق ایالات متحده معتقدند که روابط کاری شرحدادهشده توسط کارکنان سابق کورویس باید طبق قانونی در آمریکا که با هدف شفافسازی تلاش دولتهای خارجی برای اعمال نفوذ بر مقامات آمریکایی تدوین شده، ثبت و افشا میشد.
دولت ترامپ اعلام کرده که در پی محدودسازی اجرای این قانون، موسوم به «قانون ثبت عوامل خارجی» (FARA)، است؛ هرچند وزارت دادگستری در اوت اعلام کرد در حال بررسی پیشنهادهایی برای بهروزرسانی این قانون ۸۸ ساله است. وزارت دادگستری بهویژه تحدید استثنای مربوط به فعالیتهای تجاری واقعی را مدنظر دارد؛ تمایزی که ابزارهای نوین دیپلماسی اقتصادی، از جمله تحریمها، مرزهای آن را کمرنگ کردهاند.
گروهی دوحزبی از سناتورهای آمریکایی نیز طرح جدیدی ارائه دادهاند که ثبتنام کارگزاران فعال برای نهادهای دولتی یا تجاری روسیه، ایران، چین، کره شمالی یا کوبا را الزامی میکند، هرچند چشمانداز تصویب این طرح هنوز نامشخص است.
با این حال، سولت اعلام کرد کورویس هیچ تعهدی برای ثبت به عنوان کارگزار شمخانی یا ایوب نداشته است، چرا که هیچکدام موکل این شرکت نبودهاند. او افزود کورویس مشکلی با ثبت تحت قانون فارا در موارد لزوم ندارد و سوابق فدرال نشان میدهد این شرکت به نمایندگی از دهها نهاد خارجی ثبتنام کرده است.
در حال حاضر، کارشناسان لابیگری معتقدند رویکرد ملایم دولت ترامپ نسبت به فارا، شرکتهای متعددی را برای پذیرش موکلان پرریسکتر و کاهش افشاگریهای قانونی جسور کرده است.
دانیا کلیلات خطیب، پژوهشگر غیرمقیم در مؤسسه عربی که در زمینه روابط آمریکا و خاورمیانه با تمرکز بر لابیگری تحقیق میکند، گفت: «اکنون بسیاری در این صنعت میدانند که دولت چشمپوشی میکند، بنابراین برای همه موکلان خود فرم ثبت پر نمیکنند.»
به گفته افراد مطلع، کورویس در کنار فعالیت برای شرکتهای تحت نظارت، مرتباً با مقامات وزارت خزانهداری و خارجه آمریکا بهمنظور تأثیرگذاری بر سیاستها دیدار کرده است. این شرکت همچنین کوشیده است در محافل اجتماعی واشنگتن، نزدیکی خود را به حلقه نزدیکان ترامپ به نمایش بگذارد.
مهمانی سال گذشته این شرکت همزمان با ضیافت شام خبرنگاران کاخ سفید با حضور مارکو روبیو (وزیر امور خارجه)، شان اسپایسر (سخنگوی پیشین کاخ سفید) و کری لیک (از متحدان ترامپ) برگزار شد که تصاویر آن در حساب اینستاگرام کورویس بازتاب یافت. در میان حاضران، موکلانی چون دنیس سولوویوف، نایبرئیس شرکت انرژی نوواتک روسیه (Novatek PJSC) که تحت تحریم است نیز حضور داشتند. کورویس در دیگر پستهای اینستاگرامی نیز تعاملات خود با سایر اعضای کابینه ترامپ را برجسته کرده است.
به گفته منابع آگاه، با توجه به نفوذ روبیو بر سیاستهای تحریمی آمریکا، تقویت رابطه با وی — که به دوران حضورش در سنا بازمیگردد — از اولویتهای اخیر کورویس بوده است. با این حال، سولت گفت این شرکت هیچگونه تعاملی درباره تحریمها با روبیو نداشته است.
یک فرد نزدیک به روبیو در پاسخ به پرسشها درباره آن مهمانی گفت که حضور روبیو در رویدادی بوده که بر حسب تصادف در همان شب و در همان مکانِ مراسم کورویس برگزار شده بود. این فرد افزود که روبیو از زمان تصدی وزارت خارجه با هیچیک از اعضای کورویس دیداری نداشته و در دوران سناتوری نیز چنین جلساتی را به یاد نمیآورد؛ وی تصریح کرد: «اگر کورویس در پی برقراری ارتباط بوده، کاملاً ناکام مانده است.»
در ماه مارس، برد کلاپر، از شرکای مدیریتی کورویس، به عنوان مدیر ارتباطات «شورای صلح» (Board of Peace) منصوب شد؛ نهادی که ترامپ در ژانویه با هدف اعلامشده حلوفصل مناقشات جهانی پایهگذاری کرد.
این شورا عمدتاً متشکل از سران کشورها و نیز دوستان ترامپ و دامادش است. ترامپ ریاست مادامالعمر این شورا را بر عهده دارد. مشخص نیست که آیا کلاپر برای این سمت حقوق دریافت میکند یا خیر. سولت نقش وی را یک فعالیت شخصی و پارهوقت خواند. کلاپر به درخواست اظهارنظر پاسخی نداد.
این شرکت همچنین به محافل بانفوذ سیاستگذاری در بریتانیا راه یافته است. تام شارپ، از کارمندان کورویس، افسر سابق نیروی دریایی سلطنتی و سخنگوی پیشین وزارت دفاع بریتانیا، در سال ۲۰۲۴ دعوتی کمسابقه برای پیوستن به کارگروه تحریمهای دریایی در اندیشکده خدمات پادشاهی بریتانیا (RUSI)، قدیمیترین اندیشکده امنیتی این کشور، دریافت کرد. این کارگروه مرتباً با مقامات حوزه اجرای قانون و دیپلماسی اقتصادی در تعامل است.
سخنگوی مؤسسه روسی (RUSI) اعلام کرد که کورویس تأکید کرده هرگز به نمایندگی از شمخانی یا ایوب فعالیتی نکرده است. شارپ نیز از اظهارنظر خودداری کرد.
ذرهبین قانونگذاران
در اواخر ماه اوت، آمریکا از بسته تحریمی موسوم به «روز سرنوشت اقتصادی» (Economic D-Day) علیه ایران رونمایی کرد و اسکات بست، وزیر خزانهداری، تهدید به اعمال تحریمهای ثانویه علیه کشورها، بانکها و شرکتهای حامی اقتصاد این کشور نمود.
این رویکرد سرسختانه در تضاد با تصمیم ماه مارس مبنی بر تسهیل تحریمها است؛ اقدامی که خشم قانونگذاران هر دو حزب را برانگیخت. انتقادات در کنگره در ماه آوریل پس از آنکه بست اعلام کرد دولت معافیتهای مربوط به نفت خام ایران و روسیه را تمدید نخواهد کرد، فروکش کرد. با این حال، در ماههای بعد، مقامات آمریکایی بارها تغییر موضع داده و گاه رویکرد مداراگرانهتری در پیش گرفتند.
در جریان یک جلسه استماع در ماه ژوئن، سناتور کوری بوکر، دموکرات از نیوجرسی، از روبیو انتقاد کرد که چرا مقامات دولت ترامپ اجازه دادهاند تهران از اقدامات جنگی واشنگتن سود ببرد؛ وی به میلیاردها دلاری اشاره کرد که پس از تصمیم مارس برای کاهش محدودیتها نصیب جمهوری اسلامی شد.
تاننبام، مقام سابق اوفک، گفت: «دیدن اینکه ناوگان سایه، که در آستانه استیصال کامل قرار داشت، چنین حمایت عظیمی دریافت کرد، بسیار تکاندهنده بود.»