واشنگتن در حال ساختن دشمنان ابدی است

ایالات متحده در سیاست خارجی خود تمایل عجیبی به ایجاد «دشمنان ابدی» دارد؛ وضعیتی که در آن وقایع تاریخی خاص، مانند انقلاب‌ها یا بحران‌های سیاسی، به لنزی دائمی برای قضاوت درباره سایر کشورها تبدیل می‌شوند. این رویکرد باعث می‌شود که تحلیل واشنگتن از جوامع پیچیده و در حال تغییر، به تصاویری ثابت و مسطح تقلیل یابد و کینه‌های قدیمی به جای استراتژی‌های منطقی، به ستون‌های سیاست‌گذاری این کشور تبدیل شوند. نمونه بارز این نگاه، کوبا است که بیش از شش دهه به دلیل وقایع تاریخی در فهرست دشمنان دائمی آمریکا باقی مانده است. همچنین، کشورهای دیگری همچون لیبی در دوران قذافی و عراق در دوره صدام حسین نیز مشمول این رویکرد بوده و حتی پس از تغییرات سیاسی، به دلیل پیوندهای منطقه‌ای یا میراث گذشته، همچنان تحت تأثیر این کینه‌های ساختاری قرار دارند. در نهایت، این نوشتار استدلال می‌کند که ایالات متحده برای بهبود استراتژی‌های خود نیازمند آن است که آموختنِ فراموش کردن درد تحقیرهای گذشته و عبور از احساساتِ کهنه را در اولویت قرار دهد تا بتواند با واقعیت‌های متغیر جهان امروز ارتباطی کارآمدتر برقرار کند.